சுவாமிகளின் நாம மந்திர உபதேசம்

ஜய ஜய ஜகதம்ப சிவே ஜய ஜய காமாக்ஷி.

இது சுவாமிகள் எனக்கு 36 வருஷத்துக்கு முன்னாடி எழுதிக் கொடுத்த ஒரு நாம மந்திர உபதேசம். பில்வமங்களாச்சார்யார்னு ஒரு மகான் குருவாயூரப்பனுக்கு ரொம்ப நெருக்கமா இருந்தவர். அவர் கோவிந்த தாமோதர ஸ்தோத்திரம்னு ஒண்ணு பண்ணிருக்கார். அது சுவாமிகளுக்கு ரொம்ப இஷ்டமானது. அந்த ஸ்லோகத்தைப் பத்தி சுவாமிகள் பேசினதை நான் ஷேர் பண்றேன். அதுல இருந்து சிலது படிக்கிறேன்.

“சுகாவஸானே த்விதிதமேவ ஸாரம்” சுகத்தின் எல்லை நிலையில் நீ இருப்பாய், எதைச் சொன்னால்? “கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி”. கோவிந்தா, தாமோதரா, மாதவான்னு சொல்லிண்டு இருந்தா நீ அனுபவிக்கிற ஆனந்தம் பிரம்மாதி தேவதைகளுக்குக் கூட கிடையாது. அப்பேர்ப்பட்ட ஆனந்தம் நீ அனுபவிப்பாய்.

“துக்காவஸானே து இதமேவ கேயம்” கடுமையான துக்கம், அதை மறக்கவே முடியல. நினைக்க நினைக்கத் தேம்பித் தேம்பி அழணும்னு தோன்றுது, புலம்பணும்னு தோன்றுது. உடம்பும் வீணா போயிட்டு இருக்கு. யாராலயும் அதுக்கு மருந்து கொடுக்க முடியல. அப்பேர்ப்பட்ட துக்கம் ஒருத்தர் அனுபவிக்கிறார்னா, அவரைப் போய் நாடி, இப்படிப் புலம்புறதாலயும், அழுறதாலயும் இந்த துக்க நிவர்த்தி ஏற்படாதுப்பா. மகான் பில்வமங்களாச்சார்யார் சொல்லியிருக்கார் **”கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி”**ன்னு விடாமத் தொடர்ந்து சொல்லிண்டு வா. இந்த துக்கம் பறந்து போயிடும். துக்கத்தினுடைய எல்லையிலிருந்துண்டு ஒருத்தர் கஷ்டப்படுறபோது அவாளுக்கு “கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி”ன்னு அந்த திருநாமங்களைச் சொன்னால் பரம சாந்தி ஏற்படும்.

“தேஹாவஸானே து இதிதமேவ ஜாப்யம்” ஸ்ரீமத் பாகவதத்துலயும் ஸ்ரீமன் நாராயணீயத்துலயும் ‘மனஸைக் கட்டுப்படுத்துறது ரொம்ப கஷ்டம். அதற்குச் சிறந்த உபாயம் என்ன? இந்த மனஸு அடங்க, மனஸு எங்க வேணாலும் போகட்டும், வாயில திருநாமத்தைப் பேத்தலாஜிக்கல் கண்டிஷன்ல (pathological condition) நம்மையறியாமல் வரக்கூடிய அளவுக்குப் பழகிக்கோ’ என்பதுதான் பாகவத உபதேசம், நாராயணீய உபதேசம். அப்படிச் சொல்லிட்டே இருந்தா, “தேஹாவஸானே த்விதிதமேவ ஜாப்யம்”, சரீரம் கீழே விழும்போதும் நம்மையறியாமல் கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி அப்படிங்கிற திருநாமம் வந்துடும். அந்த திருநாமம் வாக்குல வந்தவுடனே பகவான் கோலோகத்துக்கு அவனை அழைத்துக் கொண்டு போவார்.

அந்த ஸ்தோத்திரத்திலிருந்து இன்னொரு ஸ்லோகம்:

“த்வாமேவ யாசே மம தேஹி ஜிஹ்வே

ஸமாகதே தண்டதரே க்ருதாந்தே |

வக்தவ்யமேவம் மதுரம் ஸுபக்த்யா

கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி ||

ஹே நாவே! நீ கேட்டபோது எத்தனையோ கோதுமை அல்வா, திரட்டுப்பால், எத்தனையோ விஷயம், தயிர் வடை எல்லாம் உனக்குக் கொடுத்திருக்கேன். சில பேருக்குத் தித்திப்புப் பிடிக்காது, இந்த மாதிரி காரம் பிடிக்கும். அதனால நீ சொன்னபடி நடந்திருக்கேன் ஜென்ம ஜென்மமா. உன்கிட்ட ஒரு சின்ன ஆப்ளிகேஷன் (obligation). என்ன? எமன் கையில காலதண்டத்தோடு வரும்போது, அந்த சமயத்தில் பக்கத்தில் யாரும் இருக்க மாட்டா. நாக்குதானே பக்கத்துல இருக்கும்? நாக்கைப் பார்த்து, ஹே நாவே! இப்படியே மதுரமா “கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி”ன்னு சொல்லணும்னு உன்கிட்ட கேட்டுக்குறேன், உன்னையே கேட்டுக்குறேன். நாக்கு எப்பவுமே நம்முடைய தொண்டையில்தான் இருந்துண்டு இருக்கு. அதனால நாக்கையே கேட்டுப்போம் அப்படின்னு இந்த ஸ்லோகம் சொல்றது.

சுவாமிகளுக்கு இத்தனை பிரியம் இந்த கோவிந்த தாமோதர நாமத்துல. அதுல இருந்து எனக்கு ஒரு அருமையான உபதேசமா எழுதிக் கொடுத்திருக்கார்.

“குருமூர்த்தே த்வாம் நமாமி காமாக்ஷி” அப்படின்னு மஹா பெரியவாளையும், சிவன் சாரையும், சுவாமிகளையும், காமாட்சியையும் தியானம் பண்ணி நாலு தடவை இந்த “குருமூர்த்தே த்வாம் நமாமி காமாக்ஷி” அப்படின்னு சொல்லு.

அதுக்கப்புறம்:

த்யேய: ஸதா யோகிபிரப்ரேமய:

சிந்தாஹர: சிந்தித பாரிஜாத: |

கஸ்தூரிகா கல்பித நீலவர்ண:

கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி ||

இந்த ஸ்லோகத்துக்கு என்ன அர்த்தம்னா, யோகிகளால் எப்போதும் தியானம் பண்ணப்படுவதும், அப்ரமேய: – எல்லையற்றதும், சிந்தாஹர: – கவலைகளைப் போக்குவதும், சிந்தித பாரிஜாத: – தன்னை நினைப்பவர்களுக்குப் பாரிஜாதத்தைப் போல், கற்பக விருட்சத்தைப் போல் வேண்டுவதைக் கொடுப்பதும், கஸ்தூரிகா கல்பித நீலவர்ண: – கஸ்தூரியைப் போன்ற நீல வர்ணம் கொண்டதுமான அந்த கோவிந்தனுடைய நாமங்களை “கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி” அப்படின்னு ஜபம் பண்ணு.

இதை ஒரு தடவை சொல்லிட்டு:

“கோவிந்த கோவிந்த ஹரே முராரே

கோவிந்த கோவிந்த முகுந்த கிருஷ்ணா

கோவிந்த கோவிந்த ரதாங்க பாணே

கோவிந்த தாமோதர மாதவேதி”

அப்படின்னு 72 தடவை சொல்லுங்கோ. 72 தடவை சொன்னா இந்த ஸ்லோகத்துல 14 பகவானுடைய நாமங்கள் இருக்கு. ஒரு சகஸ்ரநாமம் பண்ணிண மாதிரி ஆயிடும். விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் மாதிரி. எங்கேயும், யாரும், எப்போதும் சொல்லலாம். இந்த நல்ல நாள்ல உங்களுக்கும் இதைச் சொல்லணும்னு தோணித்து.

ஜானகி ஜீவன ஸ்மரணம் ஜய ஜய ராம ராம!

Jaya Jaya Jagadamba Shive Jaya Jaya Kamakshi.

This is a Nama Mantra Upadesam (instruction on chanting the Divine Name) that Swamigal wrote and gave to me 36 years ago. There was a great Mahatma named Bilvamangala Acharya, who was very close to Guruvayurappan. He composed a stothram called the Govinda Damodara Stotram. It was very dear to Swamigal. I will share what Swamigal spoke regarding that Slokam, and I will read a few parts from it.

“sukhāvasāne tvidam eva sāraṃ”

You will be at the pinnacle of happiness, if you say what? “Govinda Damodara Madhaveti”. If one keeps chanting “Govinda, Damodara, Madhava,” the bliss you experience is something even the Devas like Brahma do not possess. You will experience such supreme bliss.

“duḥkhāvasāne tu idameva geyam”

When there is severe grief that one simply cannot forget—the kind where you feel like sobbing uncontrollably every time you think of it, and you feel like lamenting. The body itself starts wasting away. No one is able to provide a remedy for it. If someone is experiencing such sorrow, seek them out and and tell them “‘Merely lamenting or crying will not bring relief from that grief. The great Bilvamangala Acharya has said, keep chanting “Govinda Damodara Madhaveti” continuously without stopping. This sorrow will fly away.”’ When someone is suffering at the edge of deep sorrow, if they chant the divine names “Govinda Damodara Madhaveti,” supreme peace will prevail.

“dehāvasāne tu idameva jāpyam”

In both Srimad Bhagavatam and Sriman Narayaneeyam, it is said that “it is very difficult to control the mind. What is the best way to do it? To quiet this mind, let the mind go wherever it wants, but train your speech to chant the Divine Name even in a ‘pathological condition’—to the point where it comes out unconsciously.” This is the instruction of the Bhagavatam and the Narayaneeyam. If you keep chanting like that, “dehāvasāne tvidam eva jāpyam”, even when the body falls (at the time of death), the Divine Name “Govinda Damodara Madhaveti” will emerge from us instinctively. As soon as that Divine Name appears on the tongue, the Lord will take that person to Goloka.

Another Slokam from that Stotram:

“tvāmeva yāce mama dehi jihve

samāgate daṇḍadhare kṛtānte |

vaktavyamevaṃ madhuraṃ subhaktyā

govinda dāmodara mādhaveti ||”

O Tongue! Whenever you asked, I have given you so many things—wheat halwa, thirattupaal (condensed milk), so many items, curd vada, everything. Some people don’t like sweets; they like spicy things like this. Like this, I have followed your wishes for many lifetimes. Now, I have a small obligation (request) for you. What is it? When Yama (the Lord of Death) arrives with the staff of punishment in his hand, at that moment, no one will be nearby. Only the tongue will be with us, right? Looking at the tongue, I ask: “O Tongue! I request you, I plead with you, to sweetly chant ‘Govinda Damodara Madhaveti’ at that very moment.” The tongue is always within our throat. Therefore, this Slokam says we should ask the tongue itself.

Swamigal had such great love for this Govinda Damodara Nama. From that, he gave me a wonderful upadesam in writing.

“gurumūrte tvāṃ namāmi kāmākṣi”

Say this four times—”Gurumurte Tvam Namami Kamakshi”—meditating on Maha Periyava, Sivan Sar, Swamigal, and Kamakshi.

After that:

“dhyeyaḥ sadā yogibhiraprameyaḥ

cintāharaḥ cintitapārijātaḥ |

kastūrikā kalpitanīlavarṇaḥ

govinda dāmodara mādhaveti ||”

The meaning of this Slokam is: dhyeyaḥ sadā yogibhi: – He who is always meditated upon by the Yogis; Aprameya — the immeasurable/limitless one; Chintahara — the remover of worries; Chintita Parijata — who, like the Parijata (celestial tree), the Kalpavriksha, grants the desires of those who think of Him; Kasturika Kalpita Nilavarna — who is of a beautiful blue hue like musk; chant the names of that Govinda as “Govinda Damodara Madhaveti.”

After saying this once:

“govinda govinda hare murāre

govinda govinda mukunda kṛṣṇa

govinda govinda rathāṅgapāṇe

govinda dāmodara mādhaveti”

Chant this 72 times. There are 14 namas of Vishnu bhagavan in this Slokam. If you chant this slokam 72 times, It becomes equivalent to performing a Sahasranamam (chanting 1008 names). It is like another Vishnu Sahasranamam. Anyone can say this, anywhere, and at any time.

On this auspicious day, I felt like sharing this with you.

Janaki Jeevana Smaranam Jaya Jaya Rama Rama!